Mezelf straffen/uitputten
De gedachtes die maar door je hoofd blijven spoken. Ze zeggen negatieve dingen tegen je en als je eenmaal in bed ligt is dat nog maar het enige wat je hoort. Een van de lastigste dingen in mijn leven op dit moment is hoe ik omga met deze gedachtes. Op het eind van de avond lijken ze harder tegen je te gaan spreken tot ze tegen je schreeuwen en geen uitweg meer ziet. Omdat ik er nog niet helemaal achter ben hoe ik ze kan vervangen met positieve woorden heb ik een manier gevonden waardoor ik ze niet meer zo luid hoor. Wel belangrijk om erbij te vertellen is dat het geen gezonde manier is. Ik ben mezelf namelijk aan het uitputten, zodat ik alleen nog maar mijn lichaam voel en niet meer die gedachtes in mijn hoofd hoor.
Zeurende benen, blaren op mijn voeten en een lichaam dat elk moment kan omvallen. Mijn manieren op dit moment zijn minder of niet meer eten en hardlopen tot ik het idee heb dat ik niet meer kan ademen. Het voelt goed, of nou ja goed, het voelt fijn, want ik ben met iets anders bezig dan met die eindeloze gedachtes.
Iemand zei laatst tegen mij dat het lijkt alsof ik mezelf heel erg aan het straffen ben. Sindsdien ben ik hier veel over gaan nadenken, want ik stond hier nog niet eerder bij stil. Ik weet dat ik enorm streng voor mezelf ben en ook echt kwaad op mezelf kan zijn, maar doe ik dit specifiek om mezelf te straffen of om echt alleen die gedachtes niet meer te horen? Eigenlijk denk ik dat het een combi is. Door mezelf uit te putten ben ik minder met die gedachtes bezig en tegelijkertijd straf ik mezelf. Ik vind het namelijk niet oké van mezelf dat ik steeds zo negatief denk, maar nu moet ik ook eerlijk zijn naar mezelf, want ik weet dat dit niet de enige reden is. Hardlopen en niet meer eten is niet alleen maar een manier om die gedachtes zachter te zetten of omdat ik kwaad ben op mezelf dat ik zo denk, het is ook omdat ik die week ervoor ‘te veel’ heb gegeten en ‘te weinig’ heb gesport.
Het is een soort patroon geworden. Het begint met een week met intense vreetbuien, waarin ik naar de winkel ga om van alles in te slaan waar ik zin in heb zoals zakken chips, repen chocola en soms simpel weg gewoon brood, zodat ik daarna alles kan uitkotsen. Na een paar dagen dit gedaan te hebben nemen mijn gedachtes weer de overhand, ik wil ze niet meer horen en ben enorm boos en teleurgesteld in mezelf dus besluit ik te lijnen. Ik ga een week wat strenger zijn voor mezelf en ga op ‘dieet’ en ga weer volop hardlopen. Ik voer mijn calorieën in op mijn telefoon en houd bij wat ik eet en zorg ervoor dat ik bijna elke dag ga hardlopen en tenminste tienduizend stappen per dag zet. Na een paar dagen merk ik dat mijn gedachtes niet minder worden en zie ik nog steeds een ‘vettig’ lichaam in de spiegel, en dus volgt de week waarin ik mezelf volledig ga uitputten. Ik eet zo min mogelijk, het liefst helemaal niks en beweeg waar ik nog kan zonder flauw te vallen. Ik ben trots op mezelf, want ik zie mijn gewicht dalen op de weegschaal en mijn gedachtes hoor ik niet meer zo luid, maar dan beginnen de vreetbuien weer te komen en zijn we weer terug bij af.
Als ik hier zo over nadenk is het duidelijk straffen, maar zijn er ook momenten waarin ik wel een ‘gezond’ patroon volg en alsnog eindig in een week met mezelf uitputten. Uiteindelijk komt het op hetzelfde neer, en dat zijn die vreselijke gedachtes van mezelf. Alles wat ik mezelf aanpraat en alles wat ik gewoon niet meer wil horen. Ik denk dat de eerste stap is die ik kan zetten is het herkennen en erover praten. Ik wil het graag veranderen, maar ik vind het lastig, daarom ga ik om hulp vragen. Het is belangrijk om te onthouden dat je je er niet voor hoeft te schamen en dat je het niet alleen hoeft te doen. Ik schaam me er nog steeds voor, maar zonder dat je het weet hebben zo onwijs veel mensen last van een gezond beweeg- en eetpatroon. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen redenen, of het nou is vanwege hun gedachte of vanwege een laag zelfbeeld, want hoe vaak hoor je om je heen dat iemand niet blij is met hun lichaam? Of hoe vaak zeggen mensen dat ze weer willen gaan diëten? En als jij tegen niemand zegt over jou slechte beweeg- en eetpatronen moet je eens nagaan hoeveel mensen het ook niet tegen jou zeggen. Toen ik erover ging praten met mensen om mij heen kwam ik er pas echt achter hoeveel mensen er mee worstelen. Worstel jij er ook mee of ken je iemand die er ook moeite mee heeft? Je kan mij altijd een bericht sturen als je er graag over wilt praten of als je er meer over wil horen.

