Toen ik in januari 2024 in het studentenhuis in Den Bosch kwam wonen, woonde Iki er al. Gedurende dat jaar zijn we steeds beter bevriend geraakt. We zagen elkaar vaak, bijvoorbeeld wanneer ik naar beneden ging om te ontbijten. Dan kwam Iki altijd blij uit haar kamer om goeiemorgen te zeggen, en te vragen wat ik ging doen die dag. Maar onze avonden samen blijven mij het meeste bij, en dit was voor mij het mooiste onderdeel van onze vriendschap. Heel veel avonden in die gezellige kamer van haar, op de bank, vaak met thee en in het weekend wijn (of soms ook doordeweeks). We hebben zo ontzettend veel gelachen samen, en we konden echt over alles praten met elkaar. Wanneer ik Iki de volgende ochtend zag, zei ze: “Meike ik vond het echt zo gezellig met jou gister, dit moeten we snel nog een keer doen!”
Ook hadden Iki en ik een connectie met elkaar over de minder leuke dingen. We begrepen elkaar precies en hadden dezelfde dingen meegemaakt. Hierdoor was onze band nog sterker en hadden we steun aan elkaar.

Iki wist precies hoe ze met woorden liefde kon laten voelen. Ze kon mensen zo bijzonder en gewaardeerd laten voelen. Dat bewonderde ik enorm aan haar. Met Iki was het altijd lachen en liefde, maar soms ook momenten van pijn. Toch waren het juist die moeilijke momenten die onze band alleen maar hechter maakten.

Met Iki was er altijd zoveel liefde, gelach, verbondenheid, steun, warmte en momenten van wijsheid. Ze was ongelofelijk dapper en zo liefdevol. Ook al waren we geen familie, voelde ze voor mij als een zus. Iki was zo’n bijzonder persoon die je maar één keer in je leven tegenkomt.
Ik zal Iki nooit vergeten. Ze zal altijd bij me zijn, en een stukje van haar leeft voor altijd in mij voort.

– Liefs Meike

Lieve, prachtige, humorvolle Iki,

Wat hebben we van je genoten, in 2020 en 2021 ben je zeker een keer of 6 met ons een weekend weg geweest.
Je blende gelijk in, natuurlijk kende we je al tijdje, er is een tijd geweest dat je zelfs dagelijks op onze bank zat om een serie mee te kijken…ik ben diep aan het graven welke ook alweer..
Je was zo volwassen, vol zelfspot en altijd helpen waar kon.
Jij en Coosje hebben tijdens een van die weekenden op tiktok een nummer gevonden wat jullie non stop draaiden en meezongen,
onbekend voor mij en tot dan toe ook voor jullie volgens mij.
We draaien m snoeihard Iki…
https://www.youtube.com/watch?v=1Rx_p3NW7gQ

Voor altijd in ons hart,
Liefs Irma, Remco en Coosje

Lieve Iki,

Je moest eens weten wat je teweeg hebt gebracht bij zoveel mensen. Had je daar nog maar een glimp van kunnen meekrijgen. Dan had je nog zoveel meer liefde en waardering gevoelt. Om die stemmetjes voor eens en altijd te laten zien dat je er mag zijn. Dat je niet bang hoeft te zijn dat mensen je verlaten of niet meer van je houden. Dat je voelt en begrijpt dat het anders zit. Ik had je zo gegund dat je dat voor eeuwig had kunnen ervaren.

Wat ik altijd zo aan bewonderd heb is hoe onderzoekend je je eigen demonen te lijf ging. Je hebt ontzettend veel geleerd over hoe trauma en alles wat daar bij komt kijken bij jou in elkaar zit. Dat in combinatie met jouw talent voor de psyche van de mens maakt je een bijzonder rijk en wijs mens. Je kon de pijnpunten van mijn strubbelingen binnen no-time bloodleggen. Ik voel een enorme leegte als ik besef dat ik dit niet meer ga ervaren. Dit maakt het ook zo pijnlijk. Die klote stemmetjes in je hoofd hebben een Iki van onschatbare waarde en met zoveel potentie de das om gedaan. Je had andere mensen en de wereld zo enorm veel te bieden.

Ik ben je dankbaar voor de band die ik met je heb mogen hebben. We hebben kunnen uitspreken dat we van elkaar houden. Het geeft rust om te bedenken dat ook naast de duistere gedachten er ook bij jou altijd plek was voor liefde. Met weemoed kijk ik terug op onze avondjes met z’n tweetjes de wereld verder uitvogelen. Wat zou ik er veel voor hebben om nog één keer zo een avondje met je te hebben. Het doet me pijn dat ze er nooit meer gaan komen. Toch voel ik dat er maar één ding op zit: het leven ten volle leven, alles eruit halen wat erin zit — als eerbetoon aan jou. Je zit voor altijd in mijn hart.

Liefs,

Jochem

Lieve Iki,

Het moet zeker 5/6 jaar geleden zijn geweest dat we elkaar leerde kennen bij Rick. Wat ben ik blij dat we elkaar daar hebben leren kennen. Daar al hebben we veel dingen meegemaakt. Denk bijvoorbeeld aan de sneeuwpop Berendt.

Na de tijd bij Rick zijn we elkaar op blijven zoeken. Ik merkte al snel dat we heel goed met elkaar konden praten. We vonden samen veel diepgang en begrepen elkaar volledig. We hebben de afgelopen jaren veel meegemaakt samen en ik heb heel veel van je geleerd. Je zag in mensen altijd de kracht en het positieve. Je leerde mij op een andere manier naar mensen en het leven kijken. Dat zal ik voor altijd bij mij dragen. Ik ben je hiervoor eeuwig dankbaar.

De mooie momenten samen zullen mij altijd bijblijven. Van het rondfietsen in den Bosch nadat we in dat vieze studentenhuis waren tot de keer dat ik, speciaal voor jou, 8 glaasjes boswandeling had gewonnen.

In een kaart voor mijn verjaardag schreef je, een aantal jaar geleden, dat je hoopt altijd vrienden te blijven. Dat blijven we ook. Altijd.

Liefs, Max

De laatste keer dat we samen waren, voelt nu nog kostbaarder dan het toen al was. We vierden onze vriendschap en onze verjaardag en natuurlijk werd het sushi, want daar had jij zóveel zin in. Het werd zo’n avond die bleef hangen: warm, vertrouwd, gevuld met lachen, herinneringen en het simpele geluk van samen zijn. Wat ben ik dankbaar dat we die nog hebben mogen delen.

Vijf jaar geleden gaf ik jou kaartjes met foto’s en met herinneringen. Op 20 juni gaf je ze aan mij terug. Je zei dat ik ze later weer aan jou mocht geven. Het zijn zulke kleine dingen… en toch zeggen ze alles. Jij wist altijd precies hoe je betekenis gaf aan het gewone, hoe je liefde en vriendschap tastbaar maakte.

Ik neem de kaartjes mee naar Kroatië. Ze reizen met me mee, net als jij. Want ook al kan ik je niet meer de verhalen vertellen die ik ga meemaken, je bent nog steeds overal waar ik ben en kijkt met me mee. In de herinneringen, in mijn hart, in elk klein gebaar dat me aan jou doet denken.

Liefs

De laatste keer dat we samen waren, voelt nu nog kostbaarder dan het toen al was. We vierden onze vriendschap en onze verjaardag en natuurlijk werd het sushi, want daar had jij zóveel zin in. Het werd zo’n avond die bleef hangen: warm, vertrouwd, gevuld met lachen, herinneringen en het simpele geluk van samen zijn. Wat ben ik dankbaar dat we die nog hebben mogen delen.

Vijf jaar geleden gaf ik jou kaartjes met foto’s en met herinneringen. Op 20 juni gaf je ze aan mij terug. Je zei dat ik ze later weer aan jou mocht geven. Het zijn zulke kleine dingen… en toch zeggen ze alles. Jij wist altijd precies hoe je betekenis gaf aan het gewone, hoe je liefde en vriendschap tastbaar maakte.

Ik neem de kaartjes mee naar Kroatië. Ze reizen met me mee, net als jij. Want ook al kan ik je niet meer de verhalen vertellen die ik ga meemaken, je bent nog steeds overal waar ik ben en kijkt met me mee. In de herinneringen, in mijn hart, in elk klein gebaar dat me aan jou doet denken.

Liefs

Lieve, Iki

De eerste keer dat we elkaar ontmoeten, moet haast wel bij de oma van Rick zijn geweest. Dit was natuurlijk tijdens de coronatijd, wanneer niemand over straat mocht. Toch bleven wij met z’n allen tot 5 uur snachts doorgaan. Tot de avondklok weer voorbij was.

Van de vele gekke, maar ook bovenal leuke avonturen en feestjes, heb ik een aantal mooie foto’s gevonden, die ik altijd in mijn herinnering zal bewaren. Tot ooit lieve Iki!!

Liefs, Kevin

Lieve Iki,

Bedankt dat jij mijn Vriend wilde zijn…

Ik zal je nooit vergeten..

Lieve Iek,

We leerden elkaar kennen op kamp in 2017. Jij was vol energie en spontaniteit, ik nog wat rustiger en aftastend. Maar daar was je ineens, met een grote glimlach en een overtuiging waar niemand omheen kon. “Doe mee,” zei je zingend. En daar gingen we, op Rules van Dua Lipa. Dat moment vergeet ik nooit meer. Vanaf toen was het raak, een vriendschap die meteen goed voelde, alsof we elkaar al jaren kenden.

We werden onafscheidelijk. We hoefden geen grootse dingen te doen om het bijzonder te maken. Dagen bij elkaar doorbrengen met niks anders dan lachen, gekke bekken trekken, wandelen met de hondjes, Lachen Om Home Video’s kijken of praten tot diep in de nacht met serieuze gesprekken en minder serieuze gesprekken, het was altijd genoeg. Zolang we samen waren, was alles goed.

Je bent een prachtig mens. Je liet me zien hoe je voluit leeft, wat echte vriendschap is, hoe je lacht met je hele hart en hoe je elke dag iets lichts kunt vinden, zelfs in het zwaarste. Wat heb ik veel van jou geleerd, van je wijze woorden tot je gouden regel: een maaltijd sluit je af met iets zoets 😉. Die les draag ik met trots mee, net als alle herinneringen aan jou.
Mijn liefde voor jou is grenzeloos. Jij bent de persoon bij wie ik volledig mezelf kan zijn. Bij jou hoefde ik me nooit anders voor te doen. Jij begreep me, voelde me aan, en kon me in één blik laten lachen, of juist troosten als dat nodig was. Er is niemand zoals jij.

Lieve Iek, je leeft voort in alles wat je hebt achtergelaten: in de herinneringen, in de lessen, in het lachen, in het dansen en alles wat me herinnert aan jou. Je zit voor altijd in mijn hart en vergeten zal ik je nooit. Ik weet dat je met me meekijkt, dat je fluistert in de wind, dat je glimlacht als ik weer eens om niks moet lachen of iets doms doe.

Tot ooit, mijn liefste vriendin! <3

Lieve Iki,

Wat ben jij een lief, zachtaardig en mooi mens! We kennen elkaar al heel lang. Toen we klein waren speelde regelmatig samen. We werden ouder en verloren elkaar uit het oog. Tot 2019, toen kwam jij met een grote glimlach mijn leven terug ingewandeld en een vriendschap bouwde al snel op. We spraken veel af, wandelende, kletste en dronken thee of koffie samen. Dit konden we uren achter elkaar doen. De koffie bij ons thuis vond je het lekkerste zei je, want dat was sterke zwarte filter koffie. Lieve Iki wat ga ik jou missen! Het samen lachen, huilen, die “hé girl”. Onze vriendschap was puur en gebaseerd op je bent genoeg en goed zoals je bent. Ik hoop dat de pijn weg is nu en je kan rusten. Je mag uitvliegen lieve meid.

Tot ziens, lieve Iki
Liefs Kaya

Wat hebben we hard gelachen in Disneyland. Midden in de nacht zijn we vertrokken naar Disney. Ongeveer halverwege de rit roep je ineens heel hard door de auto ” shit! Ik ben mijn tandenborstel vergeten”. Deze lag namelijk nog in de badkamer. De hele eerste dag hebben we gezocht naar een tandenborstel, maar konden dit nergens vinden. Voor de grap zei je ” als we geen tandenborstel kunnen vinden, gebruik ik die van jouw”. Hier hebben we heel hard om moeten lachen. Uiteindelijk in de laatste winkel die we tegen kwamen vonden we de tandenborstel. Hier moest natuurlijk wel even een foto van gemaakt worden, haha. Bij het afrekening zei “godver wat is dat ding duur, €6′- niet normaal. De eerste dag was geslaagd! Behalve het eten. We hebben nog nooit zo vies gegeten. De rest van de dagen zijn we naar de Mac gegaan, want dat was beter eten dan in de restaurant XD. Na 3 dagen Disney waren we toch wel erg moe. Die mondkapjes waren we beu, maar voor één ding waren die stomme kapjes wel goed. Een dutje doen in de wachtrij.

Foto’s van de afgelopen jaren samen met Iki

Begin 2020 hebben Iki en ik, samen met Nika en Ashley een fotoshoot gedaan bij Shoots&more in Den Bosch. In het begin was het wat ongemakkelijk, maar daar konden we samen hard om lachen en dat is goed te zien op de foto’s